จะต้องท้อใจ อีกสักเท่าไหร
โลกเเห่งความเป็นจริง ไม่เคยเป็นอย่างใจ
วันเเละคืนเปลี่ยนหมุน ให้เราไล่ตามเรื่อยไป
โตเเล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไป
การเป็นผู้ใหญ่ มันไม่ง่ายเลย
มันไม่คุยไม่เคย ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อยใจ
ไม่มีเวลาเหลือ ไว้ฝันไว้คิดถึงใคร
โตเเล้ว ต้องทำอย่างไร
เหมือนนาฬิกาให้ชีวิต หมุนเร็วกว่าใจ
จนตัวเราเองอาจต้องหาย
เมื่อเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในใจ
เขาไปไหน
ทำไมวันนี้เขาหายไปจากเรา
-------------------------
ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม
ไม่ว่านานเท่าไรก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า
ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาเเย่งไป
เเค่เพียงอยาก
ขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ
ให้เรายังได้ฝัน ให้เรายังยิ้มได้
โลกเเห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย
เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ
ให้อยู่กับฉันตลอดไป
-------------------------
ตรงขอบฟ้านั่น มีรุ้งพาดผ่าน
เหมือนความจริงความฝันได้มาบรรจบกัน
ที่ดินเเดนเเห่งนั้น
เด็กน้อยคนหนึ่งของฉัน จูงมือเดินไปด้วยกัน
เหมือนนาฬิกาให้ชีวิต หมุนเร็วกว่าใจ
จนลืมว่าเราเคยเป็นใคร
อย่าลืมเด็กน้อย ทิ้งปล่อยเค้าคอยอยู่เดียวดาย
ได้ยินใช่ไหมเสียงนั้นที่เรียกเรา
